Władysław Sanok Urodził się 25 lipca 1893 r. w Gnieźnie, zmarł 24 marca 1968 r. w Kościanie, ale większość życia spędził w Rawiczu. Po ukończeniu średniej szkoły w Gnieźnie, uczył się w Państwowej Szkole Zdobniczej w Berlinie, a potem studiował na tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych. Specjalizował się w malarstwie monumentalnym, a także w konserwacji i restauracji zabytków. W 1921 r. wrócił do Polski, W maju tego roku w Poznaniu powstała znana grupa artystów plastyków „Świt”. Władysław Sanok należał do jej kluczowych członków (obok twórców takich jak Władysław Lam czy Fryderyk Pautsch). Grupa ta organizowała swoje oficjalne wystawy sztuki m.in. w Gnieźnie, szerząc kulturę plastyczną w regionie Wielkopolski.
W lutym 1922 r. rozpoczął nauczanie rysunku i historii sztuki w Państwowym Gimnazjum i Seminarium Nauczycielskim w Rawiczu. W latach 1925 - 1926 pracował w rawickim Korpusie Kadetów nr 2. Po 1931 r. zajął się własną twórczością artystyczną i konserwatorską. Jego specjalnością był olej i grafika (linoryt, litografia, drzeworyt), pozostawił po sobie 700 obrazów i rysunków.
W Sali Portretowej rawickiego ratusza znajduje się portret Kazimierz Czyszewskiego (burmistrz Rawicza w latach 1923 -1928) jego pędzla, datowany na 1925 r.
Kazimierz Czyszewski (1892-1962) był burmistrzem Rawicza w latach 1923 -1928. Wcześniej brał udział w powstaniu wielkopolskim na odcinku w okolicy rodzinnego Szubina, był członkiem miejscowej Rady Robotników i Żołnierzy, po przyłączeniu Wielkopolski do II RP pracował jako urzędnik państwowy. Po przyjeździe do Rawicza stał się jedną z najaktywniejszych postaci lokalnego życia społeczno-politycznego. W marcu 1923 r. Rada Miejska Rawicza powierzyła mu funkcję burmistrza. Kazimierz Czyszewski miał wiele zasług w dziedzinie rozwoju gospodarczego miasta. Był inicjatorem utworzenia w Rawiczu Korpusu Kadetów oraz budowy okazałego gmachu szkolnego na potrzeby tej instytucji. Przyczynił się do rozbudowy miejskiej gazowni i elektrowni, w dobie kryzysu gospodarczego organizował prace społeczne dla bezrobotnych. Jednocześnie w dziejach Rawicza zapisał się jako osoba odpowiedzialna za formalną likwidację żydowskiej gminy wyznaniowej. Ostatecznie opuścił Rawicz w 1929 roku. Został posłem na Sejm II kadencji z listy Polskiego Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji. W latach trzydziestych pełnił funkcje burmistrza w Grodzisku Wielkopolskim, następnie w Mogilnie. Podczas II wojny światowej był więźniem KL Auschwitz i KL Buchenwald. Po wojnie mieszkał w Poznaniu.
Źródła:MZR, Archiwum Życia Rawicza
Komentarze (0)