Swój recital Artur Andrus rozpoczął piosenką „Baba na psy”, dedykowaną Mari Czubaszek. W dalszej części programu kilkakrotnie nawiązał do związanych z nią wspomnień i łączącej ich przyjaźni. Żartobliwie określił ją jako „kosmitkę”, podkreślając jej niecodzienny humor i „umiejętność palenia dowcipów”.
Podczas wypełnionego piosenkami występu, towarzyszył mu czteroosobowy zespół muzyczny., a publiczność oklaskiwała takie przeboje, jak np. „Szalona krewetka”, „Piłem w Spale”, „Spałem w Pile” czy „Cyniczne córy Zurychu”
Artur Andrus mówił o inspiracjach swoich piosenek, dzieciństwie i pomoście do starzenia, kwalifikacjach do Eurowizji i swoich „umiejętnościach choreograficznych”, spotkaniach z publicznością, telefonach „na żywo” podczas programów radiowych, ulotkach wyborczych, ciekawych spostrzeżeniach i sformułowaniach znajomych i przyjaciół.
Cały czas jak z rękawa sypał anegdotami, żartował z publicznością, zachęcając ją do wspólnego śpiewania refrenów.
Jednym z punktów programu był przegląd lokalnej prasy i tekstów z tablic ogłoszeń, z całej praktycznie Polski. Artur Andrus przytaczał ciekawostki autentyczne i humorystyczne sformułowania. Posłużył się też jednym z numerów „Życia Rawicza” i artykułami o niedźwiadkach i 150-letniej niedźwiedzicy przed „Gazometem” oraz przeważającej populacji kobiet w Miejskiej Górce. Rezultatem był wiersz mówiący o „automatyzacji produkcji” i „zdominowaniu Miejskiej Górki przez kobiety”.
Pod koniec programu Artur Andrus nawiązał do okresu noworocznego i tradycji składania życzeń. Przytoczył życzenie jakie kiedyś złożył mu Andrzej Poniedzielski.
- Nie chcę naruszać twojej prywatności i składać życzenia szczęścia, zdrowia i pomyślności. Życzę ci, byś nigdy nie zgubił kluczy!
Ciekawe, niecodzienne życzenia złożyła mu też kiedyś babcia.
- Życzę ci, byś zawsze pracował w cieple!
Publiczność (około 300 osób) żegnała Artura Andrusa owacją na stojąco, co poskutkowało rzęsiście oklaskiwanymi dwoma bisami.
Artur Józef Andrus urodził się w Lesku. Jest bez wątpienia jedną z najbardziej rozpoznawalnych, znanych i lubianych postaci sceny kabaretowej, radiowej i telewizyjnej. Jest wszechstronny - dziennikarz, prezenter telewizyjny i radiowy, aktor, pisarz, poeta, autor tekstów piosenek, piosenkarz, artysta kabaretowy i konferansjer.
Był harcerzem Hufca ZHP w Sanoku, zastępcą redaktora naczelnego pisma „Harcerz Sanocki Mały. Harcerskie Pismo Młodych” i redaktorem naczelnym kwartalnika „Harcerz Sanocki”. Uczęszczał do II Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sanoku i w tym okresie prowadził audycję „Kącik wesołej piosenki” w szkolnym radiowęźle, a także akademie szkolne. Po maturze ukończył studia dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim.
Pierwsze kroki w sferze radiowej stawiał w Rozgłośni Harcerskiej. Równolegle prowadził w Radiu Rzeszów audycję kabaretową „Pół godzinki przepuklinki, czyli Radiowa Klinika Radości”. Potem przez rok pracował w Programie IV Polskiego Radia, gdzie prowadził audycję „Rum tum tum tra la bum, czyli archiwum pieśni bardzo rozrywkowej” oraz „Ludzie radosnej piosenki”
W latach 1994 - 2017 był dziennikarzem Programu Trzeciego Polskiego Radia, od 2018 r. RMF Classic. W latach 2005 - 2023 był komentatorem „Szkła kontaktowego” w TVN 24. W 2010 r. uznano go Mistrzem Mowy Polskiej .
Jest autorem 10 książek (współautorem jednej z nich jest Wojciech Zimiński) oraz 5 płyt (dwie platynowe - jedna podwójna platyna) oraz jedna złota.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.