Bardzo ekspresyjnie zagrany spektakl był kompilacją tekstów ze znanych dramatów. Wykorzystano, między innymi: fragmenty „Makbeta” Wiliama Szekspira, „Balladyny” Juliusza Słowackiego, czy II części „Dziadów” Adama Mickiewicza. Uzupełnieniem były, nawiązujące do współczesności, teksty własne.
Łączyły je opowieści kobiet o niespełnionej, tragicznej miłości. Bohaterki spektaklu cierpią, szukają pocieszenia i nadziei, ale jest to droga przez ciernie, rany wciąż o sobie przypominają. Przesłaniem przedstawienia jest wiara w przyszłość, co obrazują słowa wykrzyczane przez kobiety: - Nie daj się stłamsić, idź za swoimi marzeniami!
Spektakl był imprezą towarzyszącą trwającego Rawickiego Festiwalu Teatralnego.
reklama
Komentarze (0)