Główne motywy i fabuła sztuki
Bohaterka sztuki zgłasza się do lekarza na tytułowy „casting” do eksperymentalnego projektu archeologicznego, w ramach wystawy w Londynie. Podczas jej trwania ma zostać odtworzony starożytny proces mumifikacji. Kobieta chce zostać zmumifikowana i wystawiona w muzeum za szkłem. Ma to być wyrzutem sumienia i zemstą na dawnym ukochanym. Podczas kwalifikującej do eksperymentu rozmowy z lekarzem okazuje się jednak, że nie jest to tak w pełni jednoznaczne. Koniec sztuki jest bowiem zupełnym zaskoczeniem.
Rawicka inscenizacja spektaklu „Casting na mumię”
Sztuka jest kameralna, rozpisana na dwoje aktorów. Spektakl był refleksją nad życiem, śmiercią, międzyludzkimi relacjami i związkami oraz absurdem ludzkich motywacji. Nie brakowało w nim specyficznego czarnego humoru, podawanego z wyczuciem i trochę aluzyjnie.
Spektakl był momentami przejmujący, szczątkowy śmiech zamierał na ustach. Szkoda tylko, że niekiedy na widownię słabo docierał głos aktorów, co nieco ograniczało odbiór.
Nic jednak straconego, sztukę w formie słuchowiska można odtworzyć TUTAJ w ramach Teatru Polskiego Radia.
Aktorów nagrodzono długimi oklaskami.
Komentarze (0)