Dlaczego włosy zaczynają nadmiernie wypadać?
Przyczyn może być bardzo wiele, a ich ustalenie jest kluczowe dla dalszego postępowania. Nagłe, rozlane przerzedzenie włosów może pojawić się kilka miesięcy po silnym stresie, infekcji, operacji, porodzie, gwałtownej redukcji masy ciała czy niedoborach żywieniowych. Znaczenie mają także choroby tarczycy, zaburzenia hormonalne, niektóre leki oraz przewlekłe choroby skóry głowy. Do częstych czynników nasilających wypadanie należą również:
- niedobór żelaza, cynku, witaminy B12 czy innych składników odżywczych – szczególnie przy restrykcyjnej diecie;
- zbyt mała podaż energii i białka – włosy nie są dla organizmu strukturą priorytetową, dlatego niedożywienie może szybko odbić się na ich kondycji;
- intensywna stylizacja – częste prostowanie, rozjaśnianie i farbowanie zwiększają łamliwość włosów;
- silne napinanie włosów – ciasne kucyki, koki i przedłużanie mogą prowadzić do przewlekłego obciążania mieszków;
- choroby skóry głowy – m.in. łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca czy zakażenia grzybicze.
Jeżeli wraz z wypadaniem pojawiają się świąd, rumień, łuszczenie, strupy czy bolesność skóry głowy, pytanie, co na zmiany skórne zastosować, warto skierować przede wszystkim do dermatologa. Leczenie samego wypadania bez opanowania stanu zapalnego może nie przynieść oczekiwanej poprawy.
Łysienie androgenowe – kiedy problem ma podłoże hormonalne?
Jedną z najczęstszych przyczyn stopniowego przerzedzania włosów jest łysienie androgenowe. Jego mechanizm wiąże się z genetycznie uwarunkowaną wrażliwością mieszków włosowych na androgeny, zwłaszcza dihydrotestosteron. Pod ich wpływem mieszki stopniowo się miniaturyzują, a kolejne wyrastające włosy stają się coraz cieńsze i krótsze.
U mężczyzn charakterystyczne są zakola oraz przerzedzenie okolicy szczytu głowy. U kobiet częściej obserwuje się poszerzenie przedziałka i stopniowy spadek gęstości włosów bez całkowitego wyłysienia określonego obszaru.
Osoby zastanawiające się, co na łysienie androgenowe zastosować, powinny pamiętać, że jest to problem przewlekły i wymaga regularnego leczenia. W terapii wykorzystuje się m.in. miejscowo stosowany minoksydyl, natomiast u wybranych pacjentów lekarz może rozważyć również inne metody farmakologiczne. Dobór terapii zależy m.in. od:
- płci;
- wieku;
- stopnia zaawansowania zmian;
- przeciwwskazań.
Od czego zacząć diagnostykę wypadania włosów?
Zamiast od razu kupować kolejną wcierkę czy suplement, warto przyjrzeć się całemu organizmowi. Lekarz lub dermatolog może zebrać szczegółowy wywiad dotyczący czasu trwania problemu, chorób, stosowanych leków, sposobu żywienia oraz innych objawów. Pomocna bywa również trichoskopia, czyli nieinwazyjna ocena skóry głowy i mieszków włosowych w powiększeniu. W zależności od sytuacji lekarz może zalecić badania laboratoryjne, np.:
- morfologię;
- ferrytynę;
- parametry gospodarki żelazowej;
- badania oceniające funkcję tarczycy.
Dieta i pielęgnacja – jak wspierać włosy na co dzień?
Jeżeli wypadaniu sprzyjają niedobory lub zbyt restrykcyjna dieta, jej wyrównanie jest jednym z najważniejszych elementów postępowania. Jadłospis powinien dostarczać odpowiedniej ilości energii oraz pełnowartościowego białka. Warto regularnie spożywać:
- jaja;
- ryby;
- mięso;
- rośliny strączkowe;
- pełnoziarniste produkty zbożowe;
- warzywa;
- owoce;
- orzechy;
- nasiona.
Kiedy wypadanie włosów wymaga konsultacji?
Niepokojące jest przede wszystkim wyraźne i utrzymujące się przerzedzenie fryzury, pojawianie się ognisk całkowicie pozbawionych włosów, cofanie linii włosów lub stopniowe poszerzanie przedziałka. Do dermatologa warto zgłosić się również wtedy, gdy problemowi towarzyszą zmiany skórne, silny świąd, ból albo łuszczenie.
Bibliografia:
- H. M. Almohanna, A. A. Ahmed, J. P. Tsatalis, A. Tosti, The Role of Vitamins and Minerals in Hair Loss: A Review, "Dermatology and Therapy", nr 9 (1) 2019.
- E. L. Gio, K. Rajani, Diet and hair loss: effects of nutrient deficiency and supplement use, "Dermatol Pract Concept", nr 7 (1) 2017.
Artykuł sponsorowany
Komentarze (0)