Kim był św. Franciszek z Asyżu?
Święty Franciszek z Asyżu (właśc. Giovanni di Pietro di Bernardone, znany jako Biedaczyna z Asyżu) to jedna z najważniejszych postaci w historii Kościoła katolickiego, założyciel zakonu franciszkanów (Zakon Braci Mniejszych) oraz patron ekologów, zwierząt i ubogich. Żył na przełomie XII i XIII wieku (ur. 1181/1182, zm. 3 października 1226).
Zasłynął z radykalnego wyboru ubóstwa oraz braterskiego podejścia do wszystkich zwierząt, wyznawał ideę braterstwa wszystkich stworzeń. Głosił, że wszyscy mieszkańcy Ziemi są braćmi, bez względu na charakter, poglądy, narodowość, stan majątkowy i każdy, kto prosi o pomoc, wróg czy przyjaciel powinien być wysłuchany i przyjęty.
Nazywał zwierzęta i całą naturę braćmi oraz siostrami (popularne określenie „bracia mniejsi" odnosi się do zakonników, a nie bezpośrednio do zwierząt). Wierzył, że każde stworzenie, nawet najmniejsza mrówka czy ptak, są odbiciem blasku Boga i na swój sposób Go chwalą.
Światowy Dzień Zwierząt
Światowy Dzień Zwierząt został ustanowiony w 1931 r. na konwencji ekologicznej we Florencji i rozpoczyna Światowy Tydzień Zwierząt (World Animal Week) trwający do 10 października. Obchody mają na celu zmienić zachowanie ludzi w stosunku do zwierząt i uświadomić im, że zwierzę to istota żywa, a nie rzecz i ma również swoje prawa. Obchody celebrują organizacje ekologiczne i działające na rzecz ochrony zwierząt.
Po raz pierwszy Światowy Dzień Zwierząt został zorganizowany w Polsce w 1993 r.
Podczas obchodów organizatorzy zwracają także uwagę społeczeństwu na los bezdomnych zwierząt, znęcanie się nad nimi, warunki bytowe w schroniskach, sterylizację bezdomnych zwierząt oraz nielegalne hodowle psów szkolonych do walk. Rokrocznie podczas Światowego Tygodnia Zwierząt towarzystwa opieki nad zwierzętami (TOZ) zachęcają do adoptowania zwierząt, organizując w schroniskach drzwi otwarte.
Iron - psi senior, wielbiciel muzyki, „aktor i wokalista”
Tuż przed obchodami Światowego Dnia Zwierząt do „psiego nieba” odszedł rawicki senior, kundelek Iron (26 września 2026 r.). W styczniu wg. chipa miałby 20 lat.
- Był najwspanialszym Przyjacielem i niezastąpionym życiowym kompanem - opowiadają jego byli właściciele. - Uwielbiał muzykę, „dał głos" na płycie „Strojownia" Strefy Niskich Ciśnień, zagrał również psa pasterskiego w studenckich Jasełkach PWSZ w Lesznie.
Iron dożył bardzo sędziwego wieku. Przeciętnie psy żyją od 10 do 13 lat, a długość ich życia zależy głównie od wielkości, rasy, odpowiedniej diety oraz zapewnionej opieki (w tym weterynaryjnej). Małe rasy (do 10 kg) żyją od 12 - 17 lat (dożywają nawet 20 lat), średnie rasy (10 - 25 kg) 10 - 14 lat, duże rasy (25 - 40 kg) 8 - 12 lat, te największe (powyżej 40 kg) 6 - 10 lat.
Co ciekawe, kundelki i psy nierasowe żyją dłużej niż psy rasowe o podobnej masie. 20-letni pies to absolutny i wyjątkowy rekordzista, który w przeliczeniu na ludzkie lata ma od około 96 do nawet ponad 110 lat.
Gdzie trafiają psy po śmierci?
Współczesnym, powszechnie przyjętym psim odpowiednikiem świata zmarłych (raju dla zwierząt) jest Tęczowy Most. Koncepcja ta wywodzi się z amerykańskiej literatury z lat 80. i 90. XX wieku i funkcjonuje jako metaforyczna kraina, do której trafiają psy oraz inne domowe zwierzęta po śmierci.
Zgodnie z legendą, kraina ta znajduje się tuż przed niebem i ma formę sielankowego świata. Wszystkie chore, stare lub okaleczone psy odzyskują tam pełnię sił, zdrowie, sprawność i młodość, mają pod dostatkiem jedzenia, wody i słońca, biegają po zielonych łąkach i wzgórzach. Psy są szczęśliwe, ale tęsknią „za swoim człowiekiem”. Legenda mówi, że gdy ich właściciel umiera, spotyka swojego pupila na Tęczowym Moście i razem przekraczają go, by już nigdy się nie rozstać.
Komentarze (0)