Począwszy od XV w. do współczesności angielscy królowie wywodzili się z pięciu dynastii:
- Tudorowie, lata 1485 - 1603 (Henryk VIII, Elżbieta I);
- Stuartowie, lata 1603 - 1649 i 1660 - 1714 (Karol I, Jakub II, Anna);
- dynastia Hanowerska, lata 1714 - 1901 (Jerzy III, Wiktoria);
- dynastia Sasko-Cobursko-Gotha, lata 1901 – 1910 (Edward VII);
- Windsorowie od 1910 r. (Jerzy V, Elżbieta II, Karol III).
Podczas prelekcji Andrzej Wątorski barwnie opowiadał o rezydencjach królów Anglii (było ich ponad sto), ich architekturze i historii. Większość z nich zachowała się tylko w stanie szczątkowym, są to głównie apartamenty królewskie i kaplice.
Siedziby angielskich władców przepychem nie dorównywały co prawda francuskiemu Wersalowi, ale były ciągle rozbudowywane. Zaowocowało to łączeniem w jednym obiekcie różnych stylów architektonicznych, co doprowadziło do powstania terminu „barok angielski”.
Królewskie zamki i pałace potrafiły imponować rozmachem. Na przykład w Hampton Court (oficjalna, główna rezydencja monarchy od lat 30. XVI w.) król Henryk VIII w 1546 r. urządził przyjęcie dla 1500 osób. Co ciekawe, był to wówczas największy kompleks pałacowy w Europie.
Zaskoczeniem dla uczestników spotkania były zainteresowania Henryka VIII. W młodości uprawiał sport, był również znakomitym kompozytorem i poetą.
Andrzej Wątorski opowieść ilustrował to muzyką z epoki, przybliżając postacie najbardziej znanych kompozytorów oraz używane wówczas instrumenty. Łączył to z ciekawostkami, nawiązując do współczesności.
Komentarze (0)