Jeśli ktoś uważa, że Dzień Kobiet wymyślono w Polsce, jest w błędzie. Święto ustanowiono dla upamiętnienia amerykańskich kobiet walczących o równouprawnienie, równe traktowanie w pracy, prawa wyborcze.

Dzień Kobiet. Zaczęło się od strajku w nowojorskiej fabryce bawełny

Warto przypomnieć rok 1857. Wówczas pracownice nowojorskiej fabryki bawełny zastrajkowały - domagając się krótszego dnia pracy oraz takiego samego wynagrodzenia, jakie otrzymywali mężczyźni.

Właśnie w Stanach Zjednoczonych - 1909 roku - po raz pierwszy obchodzono Narodowy Dzień Kobiet - zorganizowano marsz upamiętniający ofiary tragicznego strajku kobiet w tym mieście pracujących w przemyśle tekstylnym z 8 marca 1908 roku.

Rok później Międzynarodówka Socjalistyczna w Kopenhadze ustanowiła międzynarodowy Dzień Kobiet. 19 marca 1911 roku po raz pierwszy obchodzono go w Austrii, Danii, Niemczech i Szwajcarii. Domagano się udziału kobiet w życiu publicznym oraz zaprzestania dyskryminacji w miejscu pracy.

Pierwszym międzynarodowym dokumentem, który potwierdzał zasadę równości kobiet i mężczyzn była przyjęta w 1945 roku Karta Narodów Zjednoczonych.

Krótka historia Dnia Kobiet w Polsce

Zwyczaj uroczystych obchodów Dnia Kobiet dotarł także do Polski. Po wojnie Dzień Kobiet ustanowiono nawet świętem państwowym - jednak nie 19, a 8 marca. Data ta pochodzi podobno od strajku kobiet w Rosji - w 1913 roku, a później w 1917 roku, które protestowały mimo zakazu władz. Jest również utożsamiana z walką angielskich sufrażystek o prawa polityczne. W Polsce Dzień Kobiet świętem państwowym przestał być w 1993 roku.

Dzień Kobiet w PRL - goździki, kawa i rajstopy. Za pokwitowaniem

W okresie PRL-u Dzień Kobiet obchodzono bardzo hucznie. Szczególnie hucznie obchodzili go… panowie. Panie, niestety, pełniły bardziej rolę przedmiotową, niż podmiotową.

Tego dnia pod kwiaciarniami ustawiały się kolejki. Dzień Kobiet świętowano obowiązkowo w zakładach pracy czy szkołach. Odświętnie ubrani panowie wręczali kobietom kwiaty - najczęściej goździki, później tulipany i „luksusowe” gerbery.

Kobiety w prezencie otrzymywały deficytowe wówczas mydła kawę, nylonowe rajstopy, ręczniki, a nawet ścierki kuchenne. Oczywiście, za pokwitowaniem. I co najbardziej absurdalne, jego brak groził nawet karą dyscyplinarną.

W rawickiej Modenie „rządziły” kobiety

Najbardziej sfeminizowane w Rawiczu były wówczas Zakłady Przemysłu Odzieżowego Modena. W okresie PRL-u spółka stała się jednym z głównych zakładów odzieżowych w Polsce, szyjąc przede wszystkim męskie garnitury oraz damskie garsonki, płaszcze i kurtki. Przeważająca część wyrobów była przeznaczona na eksport. Zdarzały się lata, w których na lokalny rynek trafiały jedynie końcówki tych serii.

Szczytowy okres rozwoju Modeny przypada na lata 70-te. W 1968 r. zakład zatrudniał 736 osoby, w tym 581 kobiet, a w 1973 r. załoga liczyła około 1.200 osób.

W trzech zakładach na terenie Rawicza rocznie produkowano około 400 tys. płaszczy męskich, damskich i kurtek, tzw. spodniumów, żakietów i spódnic, a także ubrania dla służb mundurowych.

Źródło: „Dzieje ziemi rawickiej” Walerian Sobisiak

Modena (1)

Goździk, nylonowe rajstopy i kawa [ZDJĘCIA]