Spektakl „Moja Nina” w wykonaniu Moniki Mariotti był połączeniem recitalu, złożonego z 14 utworów Niny Simone (śpiewanych po polsku i po angielsku) z różnych okresów jej twórczości) z klasycznym monodramem. Muzyka była grana na żywo (czteroosobowy zespół z niecodziennymi instrumentami, m.in. afrykańskimi) „pod dowództwem” Michała Łomży, który był również aranżerem. Nie były to wierne kopie znanych utworów, ale ich interpretacja.

Powiedzieć, że Monika Mariotti śpiewała utwory Niny Simone, to nic nie powiedzieć. To było aktorskie odtworzenie Niny Simone, aktorka jakby nią była. Bardzo ekspresyjnie i obrazowo odtworzyła całą gamę emocji, praktycznie od płaczu do radości. Prześledzić można było prawie całe życie Niny Simone, od dzieciństwa, poprzez fascynację muzyką (z pogranicza gospel, bluesa, rhythm and bluesa i soulu), do sławy i traumatycznego małżeństwa.

Po każdym zaśpiewanym utworze rozlegały się brawa. Po spektaklu aktorkę nagrodzono owacją na stojąco, bis był tylko formalnością.

O spektaklu reporterskim „Szaman”, w którym wystąpili Monika Mariotti i Arun Milcarz (odbył się w sali widowiskowej rawickiego domu kultury (2021 r.) z inicjatywy Rawickiej Biblioteki Publicznej), można przeczytać TUTAJ

Więcej o projekcie BLISKO i spotkaniu z Agnieszką Iżykowską, która przeprowadziła prelekcję „O holistycznym podejściu do zdrowia”, można przeczytać TUTAJ

*Monika Mariotti urodziła się we Włoszech, w mieście Senigallia. Jej ojciec był Włochem, matka Polką. Mówi w sześciu językach: polskim, włoskim, angielskim, rosyjskim, francuskim i niemieckim. Zanim zaczęła pracę jako aktorka, skończyła filologię rosyjską. Karierę teatralną rozpoczęła w rzymskim Teatro India. Po przyjeździe do Polski wystąpiła w spektaklu „Kompleks Portnoya” wg Philipa Rotha w reżyserii Aleksandry Popławskiej i Adama Sajnuka (2010 r.) .

Telewidzom znana jest przede wszystkim z ról w serialach telewizyjnych, takich jak: „Przepis na życie”, „Sama słodycz”, „Nie rób scen”, czy „Druga szansa”. W 2017 uczestniczyła w siódmej edycji programu „Taniec z gwiazdami”, w parze z Rafałem Maserakiem zajęli szóste miejsce. Monika jest podróżniczką, jej pasja to języki obce, antropologia, ekologia i długie samotne wyprawy do dalekich krajów. Jest wokalistką, uwielbia tańczyć i jeździć konno.

*Nina Simone, właśc. Eunice Kathleen Waymon (ur. 21 lutego 1933 w Tryon, zm. 21 kwietnia 2003 w Carry-le-Rouet) to amerykańska piosenkarka, autorka tekstów i pianistka. Określana najczęściej jako przedstawicielka jazzu, ale jej twórczość to również muzyka z pogranicza bluesa, rhythm and bluesa i soulu. W 2018 r. została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame.

Zaczęła śpiewać w kościele, od wczesnych lat przejawiając wielki talent pianistyczny. W wieku 10 lat dała swój pierwszy publiczny koncert. Jej rodzice musieli się przesiąść do tylnych rzędów w sali, żeby zrobić miejsce białym słuchaczom. Ten incydent wpłynął silnie na jej późniejszą walkę o prawa obywatelskie. W latach 60. zaangażowanie Niny Simone w ruch praw obywatelskich zaowocowało nagraniem kilku piosenek o wymowie politycznej:

W 1971 r Nina Simone wyjechała z USA po konfliktach z agentami, firmami nagraniowymi i władzami skarbowymi, choć publicznie jako powód wyjazdu podawała rasizm. Powróciła do USA w 1978 r. i została zaaresztowana za niepłacenie podatków. Przez kilka lat rzeczywiście tak było, w ramach protestu przeciw wojnie w Wietnamie. Później mieszkała w różnych krajach na Karaibach, w Afryce i Europie, występując aż do sześćdziesiątego roku życia. W latach 80. regularnie koncertowała w klubie jazzowym Ronniego Scotta w Londynie. W 1993 r. osiedliła się w pobliżu Aix-en-Provence na południu Francji.

Moja Nina (1)