Ewa Sonnenberg na spotkaniu w Sarnowie bardzo szczegółowo omówiła swoją drogę artystyczną, począwszy od wczesnego dzieciństwa. Już wtedy zaczęła pisać, były to teksty prozatorskie. W liceum kontynuowała literackie zainteresowania, a inspiracją była twórczość Sławomira Mrożka i Witkacego. W ostatnie klasie zaczęła pisać wiersze, które od razu znalazły uznanie w różnych konkursach poetyckich.

Kim jest Ewa Sonnenberg?

Ewa Sonnenberg pochodzi z Ząbkowic Śląskich, obecnie mieszka we Wrocławiu. Publikuje w pismach literackich w Polsce i za granicą, wydała 11 tomików poetyckich. Jej wiersze przetłumaczono na 16 języków. Powstało także kilka prac magisterskich poświęconych jej poezji. Należy do grupy poetów cybernetycznych PERFOKARTA. Za tomik „Hazard” otrzymała w 1995 nagrodę im. Georga Trakla, przyznaną przez jury pod przewodnictwem Macieja Słomczyńskiego. W 2016 r. została finalistką Orfeusza - Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego za tom „Hologramy”, a w 2018 r. nominowano ją do tej nagrody za tomik „Wiersze dla jednego człowieka”. Ukończyła wrocławską Akademię Muzyczną oraz jest jedną z pierwszych absolwentek Studium Literacko-Artystycznego przy Instytucie Filologii Polskiej UJ w Krakowie (obecnie jest już jego wykładowcą). Tam też studiowała i ukończyła filozofię.

Na spotkaniu w Sarnowie Ewa Sonnenberg czytała swoje wiersze

Poetka w zeszłym roku obchodziła 35-lecie działalności literackiej.

- Zawsze fascynowały mnie słowa i nadawanie im nowych, niecodziennych, metaforycznych znaczeń - powiedziała poetka. - Traktuję je jak materiał do pracy, podobnie jak muzyk dźwięki, rzeźbiarz drewno czy marmur, a malarz farbę i kolor. Poezja jest dla mnie innym sposobem pojmowania rzeczywistości, pomostem, który umożliwia rozszerzony kontakt z odbiorcą. W mojej twórczości zasadnicze znacznie mają prawda i dążenie do wewnętrznej wolności.

Ewa Sonnenberg przeczytała również kilka swoich wierszy, mówiąc o ich inspiracjach i artystycznych założeniach. Jak zaznaczyła, każdy wydany tomik poetycki miał inny charakter, inną, niekiedy bulwersującą specyfikę treściową, na przykład spojrzenie na związki homoseksualne. Głównie jednak są wypełnione przekazem na pograniczu filozofii.

Wiosenny Ogród Poezji (2)