„To nasz wspólny skarb”. Piosenka o Piaskach-Zalesiu wzruszyła mieszkańców [TEKST]

Piosenkę, na specjalne życzenie Teresy Skrzypczak, przygotował Piotr Pałucki - jeden z uczestników wydarzenia. To sołtyska dostarczyła mu tylu informacji, że zajęła aż 17 minut. Podczas piątkowego wydarzenia można ją było usłyszeć kilka razy.

"Piaski–Zalesie to nie tylko domy, to ludzie, rodziny, sąsiedzi znajomi"

"Dwadzieścia pięć lat już za nami, Tyle wspomnień wciąż żyje między nami. Piaski–Zalesie, jedna wspólna wieś, Tyle pięknych chwil historia niesie też.
Kiedyś inaczej wyglądał tutaj świat, A dziś wspominamy miniony czas. Była droga, były spotkania i śmiech, A każdy mieszkaniec dokładał swój gest.
Na betonowej drodze świętował niejeden, Bo wspólna zabawa łączyła nas wtedy. Dziś mamy miejsce, gdzie spotkać się można, Plac zabaw, huśtawki — wieś piękniejsza, radosna.
Od małych chwil do wielkich zmian, Piaski–Zalesie żyje w nas. I choć czas płynie, zmienia świat, Wspólnota łączy nas od lat!

Hej, Piaski–Zalesie, niech muzyka gra! Dwadzieścia pięć lat — to nasza wspólna sprawa! Niech wspomnienia płyną, niech usłyszy świat, Jak pięknie razem przeżyliśmy tyle lat!
Hej, Piaski–Zalesie, dzisiaj święto trwa! Niech się niesie śmiech od domu aż po plac! Jedna wieś, rodziny, wspólny każdy dzień, Piaski–Zalesie — jesteśmy razem!

Były dożynki, były wspólne święta, Każda rodzina dobrze je pamięta. Przy stole, przy muzyce, przy rozmowach do rana, Niejedna historia została opowiadana.
Jedni wracali, inni tutaj zostali, Nowi mieszkańcy swoją cegiełkę dokładali. I tak krok po kroku, dzień po dniu, Wieś rosła razem, w dobrym rytmie, w zgodzie tu.
Bo Piaski–Zalesie to nie tylko domy, To ludzie, rodziny, sąsiedzi znajomi. To pomocna dłoń, gdy ktoś jej potrzebuje, To wspólna praca, gdy wieś coś buduje.

Hej, Piaski–Zalesie, niech muzyka gra! Dwadzieścia pięć lat — to nasza wspólna sprawa! Niech wspomnienia płyną, niech usłyszy świat, Jak pięknie razem przeżyliśmy tyle lat!"

Najmłodsi mieszkańcy w piosence

"Gdy rodzi się dziecko, drzewko sadzimy, Z jego imieniem i datą je zdobimy. Rośnie razem z nim przez kolejne lata, A dziś tych drzewek jest już cała gromada.
Dziś na placu bawią się dzieci. A śmiech ich po całej wiosce leci. Huśtawki pamiętają małych i dużych. A wspólne miejsce wszystkim tutaj służy.
Jedni pamiętają, jak było przed laty. Inni poznają wieś przez rodzinne opowieści. I właśnie dlatego trzeba pamiętać, że każda chwila jest częścią tego święta.
Dwadzieścia pięć lat — to piękny czas, Tyle wspomnień zostało wśród nas. Niech następne lata będą jeszcze lepsze, Niech Piaski–Zalesie rosną coraz piękniejsze!

Hej, Piaski–Zalesie, niech muzyka gra! Dwadzieścia pięć lat — niech świętuje cała wieś! Niech wspomnienia płyną, niech usłyszy świat, Że Piaski–Zalesie to nasz wspólny skarb!
Hej, Piaski–Zalesie, jeszcze wiele lat! Niech się śmieją dzieci, niech rozkwita świat! Jedna wieś, jedna historia, jeden wspólny czas, Piaski–Zalesie — zawsze będzie w nas!
Hej, Piaski–Zalesie, niech muzyka gra! Dwadzieścia pięć lat — niech świętuje cała wieś! Niech wspomnienia płyną, niech usłyszy świat, Że Piaski–Zalesie to nasz wspólny skarb!
Hej, Piaski–Zalesie, jeszcze wiele lat! Niech się śmieją dzieci, niech rozkwita świat! Jedna wieś, jedna historia, jeden wspólny czas, Piaski–Zalesie — zawsze będzie w nas!
Dwadzieścia pięć lat... A przed nami jeszcze tyle pięknych dni. Piaski–Zalesie... To nasz wspólny dom.

A teraz czas na tych, którzy są przyszłością naszej wsi. Na nasze dzieci!
Gabryś i Kuba pracują od rana, Pomoc przy pracy jest im dobrze znana. Marysia z Jankiem swoje miejsce mają, Ona pięknie śpiewa, jego w kościele znają.
Marysia, Alicja i Aleksandra od małego, Pomagają wspólnie gospodarstwa domowego. Jajka zbierają, pracy się nie boją, Choć czasem na zabawę czasu mało mają.
Stasiu już w sercu ma wojskowy plan, Wojtek na boisku pokazuje, co potrafi sam. A kiedy nad wodą nadchodzi dobry czas, Wojtek na ryby rusza raz po raz!
Adam i Hania dom pośrodku mają, Gdzie Piaski z Zalesiem pięknie się łączą. Hania na Piaskach chwasty chętnie rwie, A Adam na boisku celne gole śle!

Hej, Piaski–Zalesie, nasze dzieci — nasz świat! Niech ich śmiech rozbrzmiewa tutaj przez wiele lat! Każde imię, każda twarz swoją historię ma, Bo to właśnie nasze dzieci tworzą nasz świat!

Amelka i Bartek — razem w Piaskach są, Amelka we wrześniu do szkoły ruszy stąd. Do Miejskiej Górki droga będzie znana, A Bartek u cioci pomaga już od rana.
Kto wie, czy kiedyś, gdy dorosły będzie już, Nie zostanie sołtysem — taki z niego zuch!
Mikołaj z Maksymilianem za piłką biegają, Starszy trenuje, razem czas spędzają. Jasiu gospodarstwem interesuje się od małego, Może kiedyś farmerem zostanie — to coś dla niego!

Krzysiu i Oliwka w pałacu mieszkają, To grzeczne dzieci, wszyscy ich znają. Mikołaj z Anastazją pracy się nie boją, Z mamą i tatą dla wioski tutaj stoją. A dzięki nim Piaski pięknieją co dnia, Bo każdy tutaj swoje miejsce ma.
Majka i Michalinka — zawsze razem, Z uśmiechem wchodzą w każdy dzień. Michalinka w kuchni coś przygotuje, A cała rodzina szybko to próbuje!

Hej, Piaski–Zalesie, nasze dzieci — nasz świat! Niech ich śmiech rozbrzmiewa tutaj przez wiele lat! Każde imię, każda twarz swoją historię ma, Bo to właśnie nasze dzieci tworzą nasz świat!

Marcel, Alan i Pola czas razem spędzają, Dni swoje pięknie i miło przeżywają. Hubert i Roksana z Niemiec przybywają, Bo wakacje w Polsce najchętniej spędzają.
Zuzia i Kubuś uśmiech niosą z rana, Zuzia na fryzjerkę chętnie się szykuje. Kubuś super obiady w kuchni nam gotuje, Choć czasem schabowe na czarno zaserwuje!
Julka to królowa, zawsze rozśpiewana, Pełna dobrej energii od samego rana. Lenka pyszne torty i ciasta szykuje, Gdy coś upiecze, cała wioska smakuje.
Zosia już na policjantkę się zapowiada, W mundurze porządek na świecie zaprowadza!

Nikodem, Anastazja, Nataszka wesoła, Każde z nich ma swój świat, który je woła. Nikodem jest w wojsku i dzielnie studiuje, Anastazja pyszne gofry wszystkim serwuje, A mała Nataszka ciekawie patrzy wokoło, I wszędzie jej pełno, gdy robi się wesoło.
Franek i Stasiu to bracia od piłki, Franek się cieszy na wspólne wysiłki. Gdy ze swym bratem na boisko wpada, To najlepsza na świecie zaczyna się zabawa.
Wiktoria wesoła przy mamie wciąż blisko, Dla swojej rodziny oddałaby wszystko. Tata kochany bardzo dba o córkę, A jej piękny uśmiech przegania każdą chmurkę.

Nadia pomaga, gdy tylko ktoś prosi, Dobre serce zawsze ze sobą nosi. Jakub uśmiechnięty, z każdym pogada, Gdzie tylko się zjawi, tam dobra zabawa!
Jedni śpiewają, inni grają, Jedni pomagają, inni gotują. Każde dziecko swój talent ma.I swoją historię w Piaskach zapisze na lata!

Hej, Piaski–Zalesie, nasze dzieci — nasz świat! Niech ich śmiech rozbrzmiewa tutaj przez wiele lat! Każde imię, każda twarz swoją historię ma, Bo to właśnie nasze dzieci tworzą nasz świat!
Hej, Piaski–Zalesie, śpiewajmy dziś wraz, Niech ta wspólnota trwa przez cały czas! Nasze dzieci, nasza duma, nasz najpiękniejszy skarb, Piaski–Zalesie — niech rośnie z nami świat!

Nasze dzieci, nasza duma, Nasza przyszłość, nasze serca. Piaski–Zalesie będzie z nimi Jeszcze piękniejsze przez długie lata.A teraz wszyscy razem! Bo Piaski–Zalesie to nie tylko dzieci. To my wszyscy!

To nasi rodzice, dziadkowie i wnuki, To sąsiedzi, przyjaciele i wspólne nauki. To każdy, kto tutaj swój kawałek ma, I każdy, kto serce tej wiosce da.
Jedni od zawsze, inni od niedawna, Lecz każda osoba jest tutaj ważna. Bo kiedy jesteśmy naprawdę razem, To nawet zwykły dzień staje się świętem.

Hej, Piaski–Zalesie, teraz wszyscy wraz! Niech ta muzyka połączy nas! Dzieci i dorośli, młodzi, starsi też, Bo nasza wspólna wieś to właśnie my!
Hej, Piaski–Zalesie, niech muzyka gra! Dwadzieścia pięć lat — tablica świętuje dziś! Niech się niesie radość, niech rozbrzmiewa śmiech, Bo razem możemy zrobić jeszcze więcej!"

Wyjątkowe słowa skierowane do sołtyski

"Były wspólne prace, były wielkie plany, Były dni, gdy każdy był potrzebny. Jedni pomagali, inni organizowali, A dzięki nim kolejne rzeczy powstawały.
Każdy coś dołożył, każdy coś zostawił, Czasem swój pomysł, czasem własny czas. I właśnie z takich małych gestów Powstał nasz wspólny, piaskowski świat.A szczególne słowa dziś kierujemy Do pani Sołtys Teresy, której za wszystko dziękujemy. Bo kiedy dla wioski coś zrobić potrzeba, Ona szuka ludzi, pomysłów i sposobów.
Tereso, dziś dziękujemy Ci, Za wszystkie starania, za wszystkie dni. Prosisz o pomoc, gdy wieś czegoś chce, Bo zawsze zależy Ci, by było tu lepiej.
Nie dla siebie, lecz dla nas to robisz, By Piaski żyły i rosły co dzień. Choć czasem trudno, Ty ciągle próbujesz, Bo dobro tej wioski naprawdę czujesz.
Więc dziś Ci mówimy — dziękujemy Ci, Za Twoje serce, za wszystkie dni. I oby nigdy nie zabrakło rąk, Które pomogą Ci nieść ten wspólny dom.

Dwadzieścia pięć lat — to kawał historii, Tyle wspomnień mamy już w pamięci. Lecz najpiękniejsze jest właśnie to, Że jeszcze tyle przed nami będzie!
Niech nasze dzieci tutaj dorastają, Niech nowe pokolenia nas poznają. Niech każde drzewko, każdy dom i plac Przypomina, jak połączył nas czas.
Od Piasków po Zalesie, Niech jeden głos dziś niesie: To nasza wieś, nasz wspólny świat, Niech żyje jeszcze wiele lat!

Hej, Piaski–Zalesie, teraz wszyscy wraz! Niech ta muzyka połączy nas! Dzieci i dorośli, młodzi, starsi też, Bo nasza wspólna wieś to właśnie my!
Hej, Piaski–Zalesie, niech muzyka gra! Dwadzieścia pięć lat — świętuje cała wieś! Niech się niesie radość, niech rozbrzmiewa śmiech, Bo razem możemy zrobić jeszcze więcej!
Hej, Piaski–Zalesie, podnieśmy ręce w górę! Niech nasz wspólny głos poleci aż pod chmurę! Dwadzieścia pięć lat — świętujemy dziś, Piaski–Zalesie — razem chcemy żyć!
Hej, Piaski–Zalesie, niech ta muzyka trwa! Niech każde pokolenie swoje miejsce ma! Od pierwszych wspomnień aż po przyszły czas, Piaski–Zalesie — zawsze będzie w nas!
Dwadzieścia pięć lat... I dopiero się rozkręcamy! Piaski–Zalesie — wszyscy razem!"