Jak Emil Adolf von Behring znalazł się w Bojanowie?

Do Bojanowa Emil Adolf von Behring został skierowany jako lekarz wojskowy oraz lekarz powiatowy (niem. Kreiswundarzt) dla ówczesnego powiatu krobskiego. w sierpniu 1886 r. (według niektórych źródeł na początku 1887 r.) Właśnie w tamtym okresie intensywnie pracował nad zagadnieniami higieny publicznej oraz zwalczaniem epidemii. Czas spędzony w Wielkopolsce ukształtował jego zainteresowania medyczne wokół chemicznych środków antyseptycznych i jodoformu. Doświadczenia te bezpośrednio otworzyły mu drogę do późniejszej pracy w Berlinie u boku Roberta Kocha. Efektem jego dalszych prac było wynalezienie surowicy przeciwtężcowej i przeciwbłoniczej, za co w 1901 r. otrzymał pierwszą w historii Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny. Emil von Behring zmarł w 1917 r. na zapalenie płuc.

Emil Adolf von Behring (ur. 15 marca 1854 r. w Hansdorfie (ob. Ławice w gminie Iława), zm. 31 marca 1917 r. w Marburgu) - niemiecki bakteriolog, uważany za jednego z twórców immunologii. Ukończył gimnazjum w Olsztynku, studia medyczne w Berlinie, w Akademii Wojskowej. Od 1895 r. był profesorem Uniwersytetu w Halle oraz Instytutu Terapii Doświadczalnej w Marburgu. Razem z Japończykiem Shibasaburo Kitasato opracował surowice antytoksyczne przeciwbłonicze i przeciwtężcowe (1890 r.), rozpowszechnił swoje prace organizując jedną z największych w Europie wytwórni surowic i szczepionek „Behring-Werke” w Marburgu. Za prace nad seroterapią, przede wszystkim za zastosowanie jej w walce z błonicą (dyfterytem), został laureatem pierwszej Nagrody Nobla z medycyny w 1901 r.

Źródła: Wikipedia, pojezierzeilawskie.pl

https://rawicz24.pl/wiadomosci/noblista-z-rawickimi-korzeniami-skad-pochodzil/uAFgZgSWguQjX1lANe5M

Bojanowski Noblista (1)