Musiał to być istotny problem, gdyż odpowiednie rozporządzenia były publikowane kilka razy. Miały „na celu usuynięcie kominów i ognisk po pomieszkaniach wiejskich, które nie są przynajmniej półtrzeciej stopy* nad podłogę wywyżczone”. Jak zaznaczono w notce, zdarzały się przypadki poparzeń dzieci, a nawet zajęcia ogniem.

Na końcu notki czytamy: „Urządzenie to powinno być wykonane najpóźniej aż do 1. Września b.r. , w przeciwnym bądź razie takowe uskutecznione będzie z urzędu kosztem niedbałych”.

Z bezpieczeństwem dla zdrowia, nie tylko dzieci, łączą się choroby zakaźne. Bardzo poważnym problemem w tamtych czasach była wysoka zachorowalność na gruźlicę, co wiązało się z jednej strony z lekceważeniem higieny, a z drugiej z niewydolnością służby zdrowia. Można o tym przeczytać TUTAJ

*Stopa - jednostka miary, nawiązująca do przeciętnej długości stopy ludzkiej. W różnych krajach miała ona różną długość. Zmieniała się także na przestrzeni wieków. Obecnie przez stopę najczęściej rozumie się stopę angielską (foot) = 30,480 cm, stosowana jest od ok. 1835 r.. Najczęściej stanowiła 1/2 łokcia i dzieliła się na 12 cali.

Stopa polska:

stopa staropolska, tj. warszawska - do 1819 r. = 29,78 cm

stopa galicyjska, tj. lwowska - 1787 - 1856 r. = 29,77 cm

stopa wrocławska - do 1816 r. = 28,80 cm

stopa krakowska - 1836 - 1857 r. = 29,8 cm

stopa litewska = ok. 32 cm

Za granicą:

stopa hanowerska (Fuss) - ok. 1835 = 29,199 cm

stopa hamburska (Fuss) - ok. 1835 = 28,649 cm

stopa drezdeńska (Fuss) - ok. 1835 = 28,326 cm

stopa lipska (Fuss) - ok. 1835 = 28,266 cm

Znane były również inne mairy „stopa”: duńska, szwedzka, lubecka, madrycka czy paryska. Ich długość wahała się w granicach 28 - 32 cm.

Źródło: Wikipedia

Palenisko (1)