Notka skupia się na temacie „Użycie starego rocznego siemienia”. Autor radzi, aby „zachować trzeba takie zboże w suchym powiewnym spichlerzu, przy częstym rychlo-czasowym przesypywaniu. Z takiego zboża do siewu postała ozimina, nie podlega tak łatwo śnieci”.

Śnieć powstrzyma kiełkowanie nawet dwa lata, jeśli „ziarenko śnieci zamknięte zostanie”. Autor notki uprzedza - „Jeżeli jenakowoż ziarenko śnieci przy młóceniu zniszczone zostanie, a proch śnieci na sucho i powiewnie schowanej pszenicy rozosobniony jest, na ten czas już wcześniej zdolność kiełek-ostróg ugaśnie”.

Śnieć zbóż i jej objawy

Śnieć to grupa chorób grzybowych atakujących zboża, wywołanych przez grzyby z rodziny Tilletiaceae. Najbardziej znaną śniecią jest śnieć cuchnąca pszenicy, która może znacząco obniżyć plony i jakość ziarna. Atakuje pszenicę, zarówno jarną jak i ozimą. Grzyb, który ją wywołuje, bytuje w glebie i rozwija się wewnątrz roślin, powodując, że zamiast ziarna powstają torebki śnieciowe wypełnione zarodnikami.

Porażone kłosy mają charakterystyczne niebieskozielone zabarwienie i nie uginają się, a ziarna są puste i popękane, wydzielając charakterystyczny zapach śledzi. Najskuteczniejszym sposobem zwalczania śnieci jest stosowanie zapraw nasiennych zawierających substancje czynne o tzw. działaniu układowym. Oprócz śnieci cuchnącej, występują również inne śnieci zbóż, takie jak śnieć karłowa i śnieć gładka.

Co robić „dla wybornej urodzajności zboża” można przeczytać TUTAJ

Śnieć (1)