Rozporządzenie w czynnościach administracyjnych, w zasadzie preferuje język niemiecki, częściowo uwzględniając język polski. Wytyczne są szczegółowe, najważniejsze to:

Odpowiedzi na podania napisane w języku niemieckim „wychodzić będą w tym tylko języku”. Jeżeli podanie napisane jest w języku polskim, odpowiedź będzie w języku niemieckim z dołączonym tłumaczeniem polskim.
Wszystkie rozporządzenia urzędowe będą pisane po niemiecku z dołączonym przekładem polskim. Uwzględniono wyjątki, które ograniczały używanie języka polskiego w dokumentach. Te wyjątki odnosiły się do powiatów „gdzie większość mieszkańców składa się z niemców”. Wtedy stosowany miał być tylko język niemiecki.

Osobne wytyczne przytoczono w akapicie „Ustne czynności przed Władzami adminitracyinemi”. W takim przypadku interesant mógł używać języka niemieckiego lub polskiego i w takim języku spisać protokół. Jeżeli kilka osób używalo różnych języków i nie mogli się porozumieć, władza administracyjna zobowiązana była zapewnić tłumacza. Protokół spisywano wtedy w dwóch językach.

Co ciekawe, ten „wyciąg z regulaminu” obowiązywał od 14 kwietnia 1832 r., czyli już prawie 30 lat.

*Wielkie Księstwo Poznańskie było autonomicznym księstwem wchodzącym w skład Prus. Utworzono je na mocy kongresu wiedeńskiego w 1815 roku. Był to eksperyment pruskiej władzy, wyprzedzający ustalenia kongresu wiedeńskiego.

Po powstaniu listopadowym w Królestwie Polskim, autonomia Księstwa została ograniczona w 1831 roku, a po powstaniach wielkopolskich z lat 1846 i 1848, autonomia Księstwa została całkowicie zniesiona. Administracja pruska zmieniła nazwę na Prowincja Poznańska, ale w użyciu społecznym nadal pozostawała nazwa Wielkie Księstwo Poznańskie.

W 1901 roku dzieci we Wrześni strajkiem zaprotestowały przeciw modlitwie i nauce religii w języku niemieckim oraz karom cielesnym. W 1906 roku strajk objął prawie cały zabór niemiecki, również powiat rawicki. Można o tym przeczytać TUTAJ

Zabory (1)