Pierwsza notka „Utrzymanie koni za połowę zwyczajnych kosztów” odnosi się do pokarmu. Jej autor twierdzi, że „wszelki pokarm im bardziej rozdrobniony tem łatwiej i dokładniej oddaje swą treść żywiącą”. Zauważa, że koń żywiony zwyczajnym owsem „w odchodach swoich oddaje wiele ziaren owsa niestrawionych”. Wysuwa zatem wniosek, że zmielonego ziarna do żywienia konia potrzeba dwa razy mniej niż niezmielonego.

Zaoszczędzone ziarno autor notki proponuje zmielić na mąkę (do żywienia konia na tzw. szrot) i upiec chleb, który kroi się w kostki, miesza z sieczką i „daje za obrok”

Druga notka odnosi się również do karmienia koni. Autor radzi, jak tanio je wykarmić. Proponuje żywienie surowymi ziemniakami, które mają być posiekane i zmieszane z sieczką. Wymienia też zalecane proporcje w „szeflach”, zaznaczając, że przy tej karmie zaleca się dużo siana.

Dobrym pokarmem dla koni ma być także gotowane i potem wysuszone żyto, również mieszane z sieczką. „Na parę koni wystarczą 2 mace żyta”, twierdzi autor notki.

„Rawicko-Krobski Dziennik Powiatowy" z 6 kwietnia 1859 r. również zamieścił dwa ogłoszenia związane z końmi. Pierwsze dotyczy wyścigów, drugie kradzieży. Można o tym przeczytać TUTAJ

Szrot (też autoszrot) - potoczna nazwa stacji demontażu pojazdów samochodowych, na której zazwyczaj można także kupić używane części samochodowe. Polska nazwa wywodzi się od niemieckiego słowa Schrott, oznaczającego (dosłownie: „odcięty kawałek”) złom. Dawniej słowa tego używano na określanie mielenia „na grubo”.

Obrok - znaczenie ściśle związane z karmieniem zwierząt: To 'pasza dla koni', przy czym zwykle określa się tym mianem paszę treściwą: owies, śrutę pszeniczną, otręby itp.

Szefel - dawna jednostka miary objętości: 1 szefel = 9 garnców = 36 kwart chełmińskich = 64,08 litrów (około 55 kg ziemniaków)

Maca - staropolska miara objętości zboża, wynosząca 4 korce. Korzec berliński - 54,9614 litra.

Żywienie Koni (1)